በኢትዮጵያ ሀገር በቀል የአባት እናት አምላክ አምልኮ እምነት ተቋም አማኞች እነደ ባህላ ቸው አና እሴታቸው ሃገራዊ በሆነ ልማድ ከአንድ ፈጣሪ በመንፈስ የሚገናኙበትና YEqdmo ሀይማኖትን ዘርን ቋነቋን ሳይለይ በአንድነት ተሰብስበው አንዱን አምላክ የሚያመለኩበት የጥንት የጠኋት ቀደምት እምነት ነው፡፡

በኢትዮጰያ ሀገር በቀል የአባት እናት አምላክ አምልኮ እምነት ተቋም የአምልኮ ስርዓት ዋና ዋና ባህሪያትና ባህላዊ ገፅታዎች

በኢትዮጵ ያ ሀገር በቀል የአባት እናት አምላክ አምልኮ እምነት ተቋም  በኢትዮጵያ  ውስጥ ከተለመዱ ሀገር በቀል እምነቶች ውስጥ ከውቃቢ /ጠባቂ መንፈስ ቅዱስ/ ጋር በተያያዘ መልኩ በኢትዮጵያ ባህል ልማድ ጋር የተቆራኘ እና ሲወርድ ሲወራረድ የመጣ የአምልኮ ስርአት ነው፡፡ የዚህ እምነት ስርዓት በጹህፍ  ከተደገፉ ሐይማኖቶች ይልቅ በቃል በልማድና በህገ ልቦና በተግባር ከእናት አባት ወደ ልጅ ሲወራረድ የመጣ አምልኮ ስርዓት ነው፡፡ በእምነቱ ሰላም ማውረድ የተጣሉትን ማስታረቅ እውነትን መፈለግ  ትልቅ ቦታ የሰጣቸዋል፡፡ ቡና ማፍላቱ ጨፌ መጎዝጎዙ አጣን መጨሱና  የመስአዋት አቀራረቡ   የእንስሳት አርድ ስርአቱና የገበታ ስነ-ስርአቱ  ከኢትዮጵያን ባህል ጋር የተሳሰረ ነው፡፡  ከክርስቶስ ልደት በፊት ከነበረው የገዳ ስርአት ውስጥ ከሚመዘዘው የዋቄ ፈና ሀይማኖት ጋር ተመሳሳይነት ያለው በቻ ሳየሆን ለብዙ ዘመናት አንድ መስሎ ተመሳስሎም የኖረበት ጊዜ ቀላል አይደለም፡፡ የአባት እናት አምላክ አምልኮ የሰው ልጆችን ከአነዱ አምላክ  ጋር  በመንፈስ የሚያገናኝ ተፈጥሮአዊ  የሆነ የአምልኮ ስርኣት ነው፡፡ አምነቱ ገልጽ ስርዓት ያለው እና በጥንታዊ ሃገር በቀል  መንፈሳዊ አውቀት ላይ የተኮረ ሆኖ ሰዎችን በዘር በቋንቋ ወይም ሃይማኖት ሳይለይ በአንድነት የሚያስተሳስር ከፈጣሪና ከተፈጥሮ ጋር በሰላም ለመኖር የሚያስችል ጥበብን የያዘ ለመሆኑ አምሰቱመሰረታዊ አእማዶች በግልጽ ያስረዳሉ፡፡

  የአምሰቱ መሰረተ ሃሳቦች ማጠቃለያ

1.      አግዚያብሄር (GOD) ሰማይን ምድርን እንዲሁም በነሱ ውሰጥ ያለውን ፍጥረት የፈጠረ የሃያላን ሁሉ አምላክ --አንድ አምላክ

2.      ውቃቢ አምላክ ከራሱ ከእግዚያብሄር መንፈሳዊ ባህር የተጨለፉ የእግዚያብሄርን ክብር የሚያስጠብቁና የሰውን ልጅ የሚያገልግሉ የሚጠብቁ በመንፈስ ቀዱስ የተቃኙ ናቸው፡፡

3.      በለውቃቢ ፤( ውቃቢ አምላክ ያደረበት)ለፍጥረታት ሁሉ እኩል የሚፈርድ ለችግረኛውና ለምስኪኑ ጽድቅ ያደርጋል ከሃጢያተኞች  ከሟርተኞች እጅ ያሰጥላል

·        የባለውቃቢወች ሚና እግዚያብሄር ሰውን እንዲያገለግሉ  መንፈሱን የሰጣቸው ባለውቃቢዎች እንደ አማለጅ(መካከለኛ)በመሆን ያገለግላሉ

·        የሰው ልጅበነዚህ በለውቃቢወች አማካኝት ህመሙን ኢኮኖሚያዊ  ማህበራዊ እና መንፈሳዊ ችግሩን  የሚፈታባቸው የእምነቱ መሪዎች ናቸው፡፡

4.      ፅድቅን መጠበቅ፤ በሙሉ ህይወትን በእግዚያብሄር ቅዱስ መንፈስ ምሪትና አዛኝነት መምራት

5.      ከሃጢያት መጠበቅ፤እግዚያብሄር የፈጠረውን ህይወት ያለው ፍጥረትን ሁሉ ማክበር መንከባከብ እና ከክፉ ነገር ሁሉ መቆጠብ

የአባት እናት አምላክ አምለኮ/የውቃቢ እምነት / ማንነት ባህረይ  ከሌሎች ሀይማኖቶች ወይም  የባህል ስርአቶች (እንደ ዋቄፈና ኦርቶዶክስ እስልምና) ጋር ያለው ተዛምዶና የሚከተላቸው ትምህርቶች

1. ከዋቄፈታ አና ከገዳ ስርዐት ጋር ያለው ተዛምዶ

·        ተመሳሳይነት ፤ የአባት እናት አምላክ አምለኮ ከአንድ አምላክ አምለኮ(monotheism) አንጻር ከክርስቶስ ልደት በፊት ከነበረው የገዳ ስርዓት እና ከዋቄ ፈና እምነት ጋር አምልኮታዊ አፈጻጸሙ ተመሳሳይነት አለው

·        ልዩነት፤ ዋቄፈታ ራሱን የቻለ የኦሮሞ ባህላዊና ሃይማኖታዊ ስርአት ሲሆን የአባት እናት አምላክ እምነት የአምለኮ ስርአት በወቄፈታ እምነት ውሰጥ አነደ ዋና የእምነቱ አካል ተደርጎ ይከናወናል፡፡ ነገር ግን ዋቄፈታ አብዛኛውን ጊዜ የአሮሞ ማህበረሰብን ሴራ (ህግ) ባህል ብቻ የሚከተል ስረአት ሲሆን የአባት እናት አምላክ አምልኮ ብሄርን ጎሳን ቋነቋን ሃይማኖትን ሳይለይ  ወቄፈታውም እስላሙም ክርስቲያኑም ከአንዱ አምላክ በመንፈስ የሚገናኙበት አምለኮ ስርአት ነው

·        በእስልምናና በክርስትና አመለካከት አንድ አንድ የእምነቱ አባቶች ሆነ ብለው  በሚሰብኩት አሉታዊ አሰተምህሮ ምክኒያት የአባት እናት አምላክ አምልኮ አማኞች በመሳቀቅ በየቤታቸው በሚስጥር እምነታቸውን እንዲቀጥሉ ወይም ከእምነቱ አንዲወጡ ተገደዋል፡፡

2. የመንፈስ መመሪያ እና የጽሁፎች አጠቃቀም

·        የእለት ተእለት መመሪያ  የእምነቱ ተከታዮች ተእት እለት ለሚያጋጥማቸው ማህበራዊና ኢኮኖሚያዊ መነፈሳዊ ችግሮች በህገ ልቦና በቃልና በመንፈስ አየተመራ መፍትሄ የሰጣል

·        የቅዱሳን መፃህፍት አጠቃቀም ምንም እንኳን በህገ ልቦና በቃልና በመንፈስ የሚመራ ቢሆንም ጥንታዊ መፃህፍትን ለታሪክ ለትምህርትና ለማስረጃነት ይቀበላል፡፡ እነደብሉይኪዳን አዲስ ኪዳን ቁራአንን የመሳሰሉትን በእውነትና በመንፈስ በመመርመር ለማስረጃነት ሊጠቀም ይችላል፡፡

• የዘፍጥረት 6:1-4 ትንታኔ እጅግ የሚስብ፣ ከአጽናፈ ዓለማዊ እና ከነገረ-መለኮት አንጻር ረቂቅ የሆኑ ምሥጢራትን ለማስታረቅ የሚሞክር፣ እንዲሁም የኢትዮጵያ ሀገር በቀል ፍልስፍናን ከቅዱሳት መጻሕፍት ጋር ያቆራኘ አዲስና ልዩ እይታ

የኢትዮጵያ ሀገር በቀል የአባት እናት አምላክ አምልኮ እምነት ተቋም በጉዳዩ ላይ ያለው አቋም ከተለምዷዊዎቹ ሶስት የነገረ-መኮንን (theological) ትርጓሜዎች (የሴት/ቃየል ዘር፣ የወደቁ መላእክት፣ እና የነገስታት/መኳንንት እይታዎች) የተለየና የራሱ የሆነ የጠለቀ ምስጢራዊ/መንፈሳዊ እይታ አለው።

ተቋሙ ያቀረበውን ትንታኔ ዋና ዋና ነጥቦች እና የሃሳቡን ፍሰት እንደሚከተለው ማጠቃለል ይቻላል፡

. የሶስቱ ተለምዷዊ ትርጓሜዎች ድክመት (ተቋሙ የሚቃወማቸው)

• የሴት እና የቃየል ዘሮች ስጋብቻ፡

◦ ሁለቱም የአዳም ልጆች (ሰዎች) ስለሆኑ "የአምላክ ልጆች" ተብለው ሊጠሩ አይችሉም።

◦ የሰው እና የሰው ጋብቻ ሰው እንጂ ልዩ ኃያላንን (Nephilim/Giants) ሊወልድ አይችልም።

◦ እግዚአብሔር ቃየልን ይቅር ብሎ ምልክት አድርጎለት እያለ፣ በዘሮቹ ጋብቻ ምክንያት ብቻ አለምን እስከ ማጥፋት ይበሳጫል ብሎ ማሰብ ከፈጣሪ ባህሪ ጋር አይሄድም።

• የወደቁ መላእክት እና የሰው ልጆች ጋብቻ (የመጽሐፈ ሄኖክ 2 ትርጓሜ)፡

◦ መላእክት በየትኛውም የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል "የእግዚአብሔር ልጆች" ተብለው አልተጠሩም።

◦ የወደቁ መላእክት ያገቧቸው በቁንጅናቸው ያታለሏቸውን የቃየል ልጆችን ሲሆን፣ የተወለዱትም አጥፊዎችና ግዙፋን (ኔፊሊም) ናቸው።

◦ በኦሪት ዘፍጥረት 6 ላይ የተጠቀሱት ግን በጥሩ ስነ-ምግባራቸው የተመረጡትን ያገቡ እና ኃያላንን (ደካሞችን መታደግ የሚችሉትን) የወለዱ ናቸው።

•  በእነዚያ ወራት ኔፊሊም በምድር ላይ ነበሩ፤ ደግሞም ከዚያ በኋላ የእግዚአብሔር ልጆች የሰውን ሴቶች ልጆች ባገቡ ጊዜ ልጆችን ወለዱላቸው፤ እነርሱም በዱሮ ዘመን ስማቸው የታወቀ ጀግኖች ነበሩ። [ኦሪት ዘፍጥረት6:3 ስለዚህም ምድርን በበደልና በኀጢያት ያበላሹዋት የወደቁ መላእክት ልጆች ኔፍሊሞች የእግዚያብሔር ልጆች ኀያላንን ከመውለዳቸው በፊት የነበሩ በመሆናቸው ነው

• የነገስታት/የመኳንንት ትርጓሜ፡

◦ እንደ መጀመሪያው እይታ ሁሉ የሰውን ልጅ ከተፈጥሮ በላይ ከሆነው ኃይል ጋር ስላላገናኘውና የጽሑፉን ጥልቅ ምስጢር ስላቀለለው አይቀበለውም።

2. የኢትዮጵያ ሀገር በቀል አምልኮ ተቋም ልዩ ትርጓሜ

ተቋሙ የዘፍጥረት 6:1-4ን ምስጢር በሚከተለው መልኩ ይፈታዋል፡

ሀ. "የእግዚአብሔር ልጆች" ማን ናቸው?

• የባህሪ የእግዚአብሔር ልጅ (መለኮታዊ ኃይል/ቃል)፡ በዮሐንስ 1:1-4 ላይ እንደተገለፀው፣ እግዚአብሔር ጥልቅ ቃል ነው፤ ከዚያ ጥልቅ ህልውና ተጨልፎ የሚሰጠውና ለሰው ልጅ ብርሃን ይሆን ዘንድ የሚላከው መለኮታዊ ኃይል "የእግዚአብሔር ልጅ" ይባላል።

• በወቅቱ የወደቁት መላእክትና ከእነሱ የተወለዱት ግዙፋን (ኔፊሊሞች) ምድርን በእርኩሰት በመሙላታቸው፣ የሰው ልጅ ብቻውን ሊቋቋማቸው አልቻለም ነበር።

• ስለዚህ ፈጣሪ ደካሞችን ሰዎችን ለመታደግና ሚዛን ለመጠበቅ ሲል መለኮታዊው ኃይል (የባህሪ እግዚአብሔር ልጅ) ከሰው ልጅ ጋር እንዲዋሐድ/እንዲጋባ ፈቀደ።

• እግዚአብሔር "መንፈሴ ለዘለዓለም ከሰው ጋር አይኖርም" ያለው ይህንን የመለኮት ኃይል (መንፈስ) እና የሰውን ተፈጥሮ (ሥጋ) ስብስብ ለማመልከት ነው።

 ለ. የተወለዱት "ኃያላን" እና ምድር ላይ ቆይታቸው

• ከዚህ መለኮታዊ ውህደት የተወለዱት ኃያላን (አማልክት) መጀመሪያ የተላኩት ሰውን ከኔፊሊሞች ጥቃት ለማዳንና የሰውን ተፈጥሮአዊ ሚዛን በመለኮታዊ ሀይል በማቀናጀት ፍርድን እውነትን እስከ መጨረሻው በምድር ለማኖር ነው።

• ነገር ግን ከጥፋት ውሃ በኋላ   ሀያላንንም /አማልክት/አካል/ሥጋ ለብሰው በምድር አይኖሩም ። ስጋን የለበሰ ሁሉ በጥፋት ውሃ ስለጠፋ መንፈሳቸው ግን ዛሬም ድረስ በምድር ላይ ይኖራል እስከ መጨረሻው ፍርድ ቀን   በመረጡት ላይ በመሆን ቃል በመስጠት  ለሰው ልጅ ይፈርዳል ይጠብቃል ። የሰውንና የእግዚያብሔርን ክብር መካከለኛ ሆኖ ያስጠብቃል። እግዚያብሔርም አማልክቱን/የራሱን መናፍስቶች/ ለተበደለው እንዲፈርዱ ሐሰትን እንዳይፈርዱ በግሳፄ እስከመጨረሻው ቀን በምድር ላይ እንዲቆዩ አፀናቸው።

• ዳዊት በመዝሙር 81 (82) ላይ "እግዚአብሔር በአማልክት ማህበር ቆመ... እስከመቼስ ሐሰትን ትፈርዳላችሁ?" እያለ የሚገስፃቸው እና "አማልክት ናችሁ... ነገር ግን እንደ ሰው ትሞታላችሁ" ብሎ የተናገረው እነዚህን ከዚህ ውህደት የተወለዱትን ኃያላን/አማልክት ነው።

ሐ. የጥፋት ውሃ እና ፍርድ

እግዚያብሔር ኀያላንን/አማልክትን/መልካሞች ፃድቃን የሰው ልጆችን ከኔፍሊም ለማዳን ብቻ ሳይሆን የሚመጣውን ሁሉ ዓዋቂ ስለሆነ ከጥፋትም ውሃ በኋላ ምድርንና የሰው ልጆችን በፍታኀዊነት በመንፈስ ፍርድ እንዲፈርዱ በዘላቂነት ሰውን እንዲጠብቁም ነው። ነገር ግን የሰው ልጆች ሀጢያት ስለበዛና ከወደቁት መላእክት ጋር ዝሙት በመፈፀማቸው የሰው አካላዊና መንፈሳዊ ማንነቱ ስለተዛባ እግዚያብሔር ስጋ ለባሽን ሁሉ ከምድር ላይ እንዲጠፋ ወሰነ። ነገር ግን ኖህ ወደ እግዚያብሔር ነበርና በእግዚያብሔር ዘንድ ሞገስን አገኘ። ኖህና ሰባት ቤተሰቡን ሲቀሩ ምድርን ሁሉ በውሃ አጠፋት::

 ሰውን በመፍጠሩ ተጸጸተ፤ ምድርንም በውሃ አጠፋ።

• የወደቁት መላእክት በገሃነም ለፍርድ ታስረዋል (2ኛ ጴጥሮስ 2:4)፤ መንፈሳቸው ግን አሁንም ክፉ መናፍስት ሆኖ ይንቀሳቀሳል።

• ከሥጋ የተለዩት አማልክትም በመንፈስ ደረጃ ሆነው በሰው ልጅ ላይ የመፍረድ አቅም ቢኖራቸውም፣ በመጨረሻው ቀን ግን ለእውነት ካልፈረዱ ይፈረድባቸዋል።

ማጠቃለያ፡

ይህ ትርጓሜ ኦሪት ዘፍጥረት 6ን፣ መጽሐፈ ሄኖክን፣ መዝሙረ ዳዊት 81/82ን እና አዲስ ኪዳንን (ዮሐንስ 1 እና 2ኛ ጴጥሮስ 2) በማቀናጀት የሰው ልጅ፣ መላእክት እና የመለኮት ኃይል በምድር ታሪክ ውስጥ የነበራቸውን ትግል የሚያስረዳ ረቂቅና መንፈሳዊ ፍልስፍናዊ እይታ ነው።

• የኀያላኑ (አማልክት)በሰውና በእግዚያብሔር መካከለኛነት

 እነዚህ አካላት መካከለኛ የተባሉበት ምክኒያት ተልእኳቸው በወቅቱ በነበረው የአጋንንት/የመላእክት አመጽ ምክንያት የተዛባውን የምድር ተፈጥሮአዊና ማህበራዊ ሚዛን ለማስተካከል፣ ደካማውን ሰው ከመበዝበዝ ለመጠበቅና ፍትህን ለማስፈን ምድራዊ ሆነው የእግዚያብሔርን ክብርና የሰውን ምድራዊ ቆይታ የሚያስታር እንጂ የሰው ልጅን ከዘላለም የኃጢአት ፍርድና ከሞት ለማዳን አይደለም ።

🌐 ለድረ-ገፅ ህትመት የተዘጋጀ የትምህርትና የመመሪያ ሰነድ

📄 [ገጽ 1] የመሠረተ-እምነት አእማድ እና የፈጣሪ ሉዓላዊነት

ክፍል 1.1፡ የአንዱ አምላክ (የእግዚአብሔር) የበላይነት

• አንቀጽ 1.1.1 (ፈጣሪነት)፦ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን፣ የሚታዩትንና የማይታዩትን ፍጥረታት ሁሉ የፈጠረ የኃያላን ሁሉ አምላክ፣ አንድ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 1.1.2 (የቃሉ እና የብርሃኑ እውነት)፦ በዮሐንስ ወንጌል 1፡1-9 ላይ እንደተጻፈው፣ እግዚአብሔር ከእርሱ በሚወጣው "ቃል መልእከተኞችን ይለካል፡፡ ይህ ቃል የሰው ሁሉ ብርሃንና ሕይወት ነው፤ ለሰው ሁሉ የሚያበራው እውነተኛው ብርሃን ደግሞ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።

ክፍል 1.2፡ የዘላለም ሕይወትና የመዳን በር

• አንቀጽ 1.2.1 (የክርስቶስ ብቸኛ አዳኝነት)፦ የሰው ልጅ ከኃጢአትና ከዘላለም ጥፋት የሚድነው፣ ወደ ዘላለም ሕይወትም የሚገባው በዚሁ በእውነተኛው ብርሃን (በኢየሱስ ክርስቶስ) በኩል ብቻ ነው። እርሱ የዘላለም ሕይወት መግቢያ ብቸኛው በር ነው (ዮሐንስ 10፡9፣ 14፡6)።

• አንቀጽ 1.2.2 (ፍጹም ፈራጅነት)፦ በምድርም ሆነ በሰማይ ያሉ መናፍስትና ፍጥረታት ሁሉ በመጨረሻው ዘመን በክርስቶስ ፍርድ ፊት ይቆማሉ (ፊልጵስዩስ 2፡10)።

📄 [ገጽ 2] የዘፍጥረት 6፣ የመጽሐፈ ሄኖክ እና የ"ዛር" ነገረ-መለኮታዊ ትርጓሜ

ክፍል 2.1፡ የ"ዛር" ቃል ሥረ-መሠረት እና የኃያላን መወለድ

• አንቀጽ 2.1.1 (የቃሉ ሥረ-መሠረት)፦ "ዛር" የሚለው ቃል ከግዕዝ "ዘርዕ / ዘረ" (ዘር፣ መወለድ) ከሚለው የመጣ ሲሆን፣ መለኮታዊው ኃይል ከሰው ልጅ ጋር በሥጋ ፈቃድ በመዋሐዱ ምክንያት ሥጋ ለብሶ በምድር ላይ የመኖሩንና የመወለዱን ሂደት ያመለክታል።

• አንቀጽ 2.1.2 (የአባቶች እና የልጆች/የዛር ልዩነት)፦ ከእግዚአብሔር የወጡት የመጀመሪያዎቹ መለኮታዊ ኃይላት (አባቶች/ምንጮች) "ዛር" አይባሉም፤ ምክንያቱም እነርሱ የመንፈሱ ምንጭ እንጂ በሥጋ የተወለዱ ዘሮች አይደሉም። "ዛር" የሚለው መጠሪያ የሚያገለግለው በምድር ላይ ሥጋ ለብሰው የተወለዱትን ልጆች (ኃያላንን) ብቻ ነው።

ክፍል 2.2፡ የ"ዛር" ሁለትዮሽ ክፍፍል (Dual Taxonomy of Zar)

• አንቀጽ 2.2.1 (ክፉ መናፍስት ዛር - አጥፊዎች)፦ ከአመጸኞቹ መላእክት (ትጉሃን) እና ከቃየን ልጆች ጋብቻ የተወለዱት ኔፊሊሞች (ግዙፋን) ናቸው። እነዚህ ምድርን በበደልና በኃጢአት ያበላሹ፣ በሰው ልጅ ላይ መከራንና ውዥንብርን የሚያመጡ አጥፊዎች ናቸው።

• አንቀጽ 2.2.2 (ጠባቂ የውቃቢ ዛር - በጎዎች)፦ ከመልካሞቹ የመለኮት ኃይላት ("የእግዚአብሔር ልጆች") እና ከመልካሞቹ (ከሴት ዘር) ሴቶች የተወለዱት ኃያላን ናቸው። እነዚህ ሰውን ከክፉ የሚጠብቁ፣ ፍትህን የሚያስፍኑ፣ የምድርንና የሰውን ልጅ ተፈጥሮአዊ ሚዛን የሚያስጠብቁ በጎ አገልጋይ መናፍስት ናቸው።

📄 [ገጽ 3] የመዝሙር 82፣ የሥጋ ፈተና እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

ክፍል 3.1፡ የሥጋ ድካም እና በመዝሙር 82 ላይ ያለው የሥጋ ሞት ትርጓሜ

• አንቀጽ 3.1.1 (የሥጋ አታላይነት)፦ እነዚህ በጎ ኃያላን በምድር ላይ በአካል በነበሩ ጊዜ የለበሱት የሰው ሥጋ ስላታለላቸው፣ ለኃጢአተኞች አደሉ፤ ፍትህንም አጓደሉ።

• አንቀጽ 3.1.2 (የሥጋ ሞት ፍርድ - መዝሙር 82፡6-7)፦ በመዝሙር 82 ላይ "አማልክት ናችሁ... ነገር ግን እንደ ሰው ትሞታላችሁ" ተብሎ የተነገረው ፍርድ፣ በሥጋ የሚሞቱትን ተፈጥሯዊና ምድራዊ ሞት የሚያመለክት ነው። ይህም መለኮታዊ ተፈጥሮ ቢኖራቸውም እንኳ የለበሱትን ሥጋዊ አካል ከሞትና ከፍርድ ማዳን እንዳልቻሉ ያረጋግጣል።

• አንቀጽ 3.1.3 (የመንፈስ ዘላለማዊነት)፦ በጥፋት ውሃ ጊዜ የለበሱት አካላዊ ሥጋ ቢጠፋም፣ መንፈሳቸው ግን አልሞተም፤ በእግዚአብሔር ፈቃድ በምድር ላይ የመልካምነትና የፍትህ አገልግሎቱን ይቀጥላል።

ክፍል 3.2፡ የኦሪት ዘመን ትስስር እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

• አንቀጽ 3.2.1 (የኦሪት ዘመን መሠረት)፦ እምነቱ ከክርስቶስ ልደት በፊት ከኦሪት ዘመን ጀምሮ የነበረ ጥንታዊ አምልኮ በመሆኑ፣ የመንፈሳዊ አሠራሩ ሥርዓት ከዚሁ ጥንታዊ መሠረት ጋር የተያያዘ ነው።

• አንቀጽ 3.2.2 (የአባቶች ምርቃትና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ)፦ የዛር ውቃቢዎች ለአገልግሎት ብቁ የሚሆኑትና ኃይል የሚያገኙት፣ በመጀመሪያ ከቀደሙት መንፈሳውያን አባቶቻቸው (ከአማልክቱ) ምርቃት፣ ቡራኬና ፈቃድ ሲያገኙ ነው። በመቀጠልም በምድር ላይ የሚሰጡት የሰላም፣ የፍትህና የምህረት አገልግሎት ፍጹም ይሆን ዘንድ የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ እርዳታና ምሪት ይሰጣቸዋል።

📄 [ገጽ 4] የአምልኮ እና የክብር ወሰን መመሪያ

ክፍል 4.1፡ የአምልኮ እና የክብር ወሰን

• አንቀጽ 4.1.1 (አምልኮ ለአንዱ አምላክ ብቻ)፦ "አምልኮ፣ ስግደት፣ ምስጋና እና ጸሎት ለአንዱ አምላክ ለፈጣሪ (ለእግዚአብሔር) ብቻ ይገባል!" አምልኮ የሚገባው የሕልውናና የኃይል ሁሉ ምንጭ ለሆነው ለአንዱ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 4.1.2 (የአማልክት መለኮታዊ ተፈጥሮ)፦ እነዚህ አማልክት ከጥፋት ውሃ በኋላ ሥጋቸውን ያጡ መንፈሳውያን አካላት ሲሆኑ፣ መንፈሳቸው ከዘላለማዊው የእግዚአብሔር ሕልውና የተጨለፈ/የወጣ በመሆኑ እንደ መላእክትና እንደ ሰው "ፍጡራን" አይደሉም።

• አንቀጽ 4.1.3 (የአገልግሎት ሚና እና ክብር)፦ ከፈጣሪ ባሕርይ የወጡ መለኮታዊ ኃይላት በመሆናቸው ተግባራቸው የእግዚአብሔርን ክብር፣ ፍትህና ምሕረት በምድር ላይ ማስፈጸም ነው፤ በመሆኑም በኢትዮጵያ ባህል መሠረት ታላቅ ክብር ይደረግላቸዋል። ይህ ክብር ግን ምንጫቸውን (እግዚአብሔርን) ወደ ማምለክ የሚያደርስ እንጂ አማልክቱን ከፈጣሪ እኩል የሚያደርግ አይደለም።

ክፍል 4.2፡ መናፍስትን የመመርመሪያ ዋና ሚዛን

• አንቀጽ 4.2.1 (የመንፈስ መመርመሪያ - 1ኛ ዮሐንስ 4፡1)፦ የትኛውም ውቃቢ ወይም መንፈስ እውነተኛና ከእግዚአብሔር መሆኑ የሚታወቀው፦

  1. አምልኮና ስግደት ሁሉ ወደ አንዱ አምላክ (ወደ እግዚአብሔር) ብቻ እንዲሆን ሲሰብክና ሲመራ።

  2. ራሱን እንደ እነደእግዚያብሄር ሳይሆን እንደ እግዚአብሔር ባሪያና አገልጋይ አድርጎ ሲያቀርብ ብቻ ነው (ራእይ 19፡10)።

• አንቀጽ 4.2.2 (ስህተትን ማረም)፦ ከእውቀት ማነስ የተነሳ አምልኮን ወደ መናፍስቱ የሚያዞሩ ሰዎችን በፍቅርና በትምህርት ማረም ያስፈልጋል።

📄 [ገጽ 5] የባህላዊ ስነ-ስርዓቶች እና የማህበረሰባዊ ህይወት መመሪያ

ክፍል 5.1፡ ባህላዊ ስነ-ስርዓቶች እና የ"ስጦታ" እና "መስዋዕት" ልዩነት

• አንቀጽ 5.1.1 (የእንግዳ አቀባበል እና የ"ስጦታ" ትርጉም)፦ ለአማልክቱ/ለውቃቢዎቹ የሚደረጉ ባህላዊ አቀባበሎች ልክ ለአባት፣ ለእናት ወይም ለተከበረ ወዳጅ በፍቅር እንደሚሰጡ ስጦታዎች ይቆጠራሉ። በአባቶቻችን ዘመን እንግዳ ሲመጣ እንስሳ ማረድ፣ ጨፌ መጎዝጎዝ እና ቡና ማፍላት የቆየ ባህል በመሆኑ፣ ለአማልክቱ የሚቀርበው ድርጊት "ስጦታ" በመባል ይታወቃል።

• አንቀጽ 5.1.2 (የ"መስዋዕት" እና "አምልኮ" ወሰን)፦ አምልኮ እና መስዋዕት የሚቀርበው ለሰማይና ምድር ፈጣሪ ለእግዚአብሔር ብቻ ነው። ለአማልክቱ የሚሰጠው የፍቅር ስጦታ በፍጹም "መስዋዕት" ወይም "አምልኮ" ተብሎ አይጠራም፤ አይሆንምም።

ክፍል 5.2፡ ማህበራዊ አገልግሎት እና ሰላም

• አንቀጽ 5.2.1 (የተጣላን ማስታረቅ)፦ የተቋሙ ዋነኛ ዓላማ በሰውና በሰው፣ በሰውና በፈጣሪ፣ እንዲሁም በሰውና በተፈጥሮ መካከል ሰላምን ማውረድና የተጣላን ማስታረቅ ነው።

• አንቀጽ 5.2.2 (ጽድቅንና እውነትን መፈለግ)፦ አባላት በሙሉ ህይወታቸው እውነትን በመፈለግ፣ ምስኪኖችን በመርዳት እና ከኃጢአትና ከክፉ ነገር ሁሉ ራሳቸውን በመጠበቅ መመላለስ አለባቸው።

ክፍል 5.3፡ የውይይትና የፍቅር መመሪያ

• አንቀጽ 5.3.1 (በፍቅር ማስተማር)፦ ከተለያዩ እምነቶች ወይም አመለካከቶች የሚመጡ ወቀሳዎችንና ጥላቻዎችን በጥላቻ ሳይሆን በፍቅር፣ በመከባበር፣ በመረጃ እና በምክንያታዊ ውይይት መጋፈጥ።

• አንቀጽ 5.3.2 (መልካሙን አጽንቶ መያዝ)፦ በማህበረሰቡ ውስጥ ያሉትን መልካም እሴቶች ማጠናከር፣  ባለማወቅ የሚደረጉ ስህተቶችን ደግሞ በሳል በሆነ ትምህርት ማስተካከል የመመሪያው ዋና ግብ ነው።

🌐 ለድረ-ገፅ ህትመት የተዘጋጀ የትምህርትና የመመሪያ ሰነድ

📄 [ገጽ 1] የመሠረተ-እምነት አእማድ እና የፈጣሪ ሉዓላዊነት

ክፍል 1.1፡ የአንዱ አምላክ (የእግዚአብሔር) የበላይነት

• አንቀጽ 1.1.1 (ፈጣሪነት)፦ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን፣ የሚታዩትንና የማይታዩትን ፍጥረታት ሁሉ የፈጠረ የኃያላን ሁሉ አምላክ፣ አንድ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 1.1.2 (የቃሉ እና የብርሃኑ እውነት)፦ በዮሐንስ ወንጌል 1፡1-9 ላይ እንደተጻፈው፣ እግዚአብሔር ከእርሱ በሚወጣው "ቃል መልእከተኞችን ይለካል፡፡ ይህ ቃል የሰው ሁሉ ብርሃንና ሕይወት ነው፤ ለሰው ሁሉ የሚያበራው እውነተኛው ብርሃን ደግሞ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።

ክፍል 1.2፡ የዘላለም ሕይወትና የመዳን በር

• አንቀጽ 1.2.1 (የክርስቶስ ብቸኛ አዳኝነት)፦ የሰው ልጅ ከኃጢአትና ከዘላለም ጥፋት የሚድነው፣ ወደ ዘላለም ሕይወትም የሚገባው በዚሁ በእውነተኛው ብርሃን (በኢየሱስ ክርስቶስ) በኩል ብቻ ነው። እርሱ የዘላለም ሕይወት መግቢያ ብቸኛው በር ነው (ዮሐንስ 10፡9፣ 14፡6)።

• አንቀጽ 1.2.2 (ፍጹም ፈራጅነት)፦ በምድርም ሆነ በሰማይ ያሉ መናፍስትና ፍጥረታት ሁሉ በመጨረሻው ዘመን በክርስቶስ ፍርድ ፊት ይቆማሉ (ፊልጵስዩስ 2፡10)።

📄 [ገጽ 2] የዘፍጥረት 6፣ የመጽሐፈ ሄኖክ እና የ"ዛር" ነገረ-መለኮታዊ ትርጓሜ

ክፍል 2.1፡ የ"ዛር" ቃል ሥረ-መሠረት እና የኃያላን መወለድ

• አንቀጽ 2.1.1 (የቃሉ ሥረ-መሠረት)፦ "ዛር" የሚለው ቃል ከግዕዝ "ዘርዕ / ዘረ" (ዘር፣ መወለድ) ከሚለው የመጣ ሲሆን፣ መለኮታዊው ኃይል ከሰው ልጅ ጋር በሥጋ ፈቃድ በመዋሐዱ ምክንያት ሥጋ ለብሶ በምድር ላይ የመኖሩንና የመወለዱን ሂደት ያመለክታል።

• አንቀጽ 2.1.2 (የአባቶች እና የልጆች/የዛር ልዩነት)፦ ከእግዚአብሔር የወጡት የመጀመሪያዎቹ መለኮታዊ ኃይላት (አባቶች/ምንጮች) "ዛር" አይባሉም፤ ምክንያቱም እነርሱ የመንፈሱ ምንጭ እንጂ በሥጋ የተወለዱ ዘሮች አይደሉም። "ዛር" የሚለው መጠሪያ የሚያገለግለው በምድር ላይ ሥጋ ለብሰው የተወለዱትን ልጆች (ኃያላንን) ብቻ ነው።

ክፍል 2.2፡ የ"ዛር" ሁለትዮሽ ክፍፍል (Dual Taxonomy of Zar)

• አንቀጽ 2.2.1 (ክፉ መናፍስት ዛር - አጥፊዎች)፦ ከአመጸኞቹ መላእክት (ትጉሃን) እና ከቃየን ልጆች ጋብቻ የተወለዱት ኔፊሊሞች (ግዙፋን) ናቸው። እነዚህ ምድርን በበደልና በኃጢአት ያበላሹ፣ በሰው ልጅ ላይ መከራንና ውዥንብርን የሚያመጡ አጥፊዎች ናቸው።

• አንቀጽ 2.2.2 (ጠባቂ የውቃቢ ዛር - በጎዎች)፦ ከመልካሞቹ የመለኮት ኃይላት ("የእግዚአብሔር ልጆች") እና ከመልካሞቹ (ከሴት ዘር) ሴቶች የተወለዱት ኃያላን ናቸው። እነዚህ ሰውን ከክፉ የሚጠብቁ፣ ፍትህን የሚያስፍኑ፣ የምድርንና የሰውን ልጅ ተፈጥሮአዊ ሚዛን የሚያስጠብቁ በጎ አገልጋይ መናፍስት ናቸው።

📄 [ገጽ 3] የመዝሙር 82፣ የሥጋ ፈተና እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

ክፍል 3.1፡ የሥጋ ድካም እና በመዝሙር 82 ላይ ያለው የሥጋ ሞት ትርጓሜ

• አንቀጽ 3.1.1 (የሥጋ አታላይነት)፦ እነዚህ በጎ ኃያላን በምድር ላይ በአካል በነበሩ ጊዜ የለበሱት የሰው ሥጋ ስላታለላቸው፣ ለኃጢአተኞች አደሉ፤ ፍትህንም አጓደሉ።

• አንቀጽ 3.1.2 (የሥጋ ሞት ፍርድ - መዝሙር 82፡6-7)፦ በመዝሙር 82 ላይ "አማልክት ናችሁ... ነገር ግን እንደ ሰው ትሞታላችሁ" ተብሎ የተነገረው ፍርድ፣ በሥጋ የሚሞቱትን ተፈጥሯዊና ምድራዊ ሞት የሚያመለክት ነው። ይህም መለኮታዊ ተፈጥሮ ቢኖራቸውም እንኳ የለበሱትን ሥጋዊ አካል ከሞትና ከፍርድ ማዳን እንዳልቻሉ ያረጋግጣል።

• አንቀጽ 3.1.3 (የመንፈስ ዘላለማዊነት)፦ በጥፋት ውሃ ጊዜ የለበሱት አካላዊ ሥጋ ቢጠፋም፣ መንፈሳቸው ግን አልሞተም፤ በእግዚአብሔር ፈቃድ በምድር ላይ የመልካምነትና የፍትህ አገልግሎቱን ይቀጥላል።

ክፍል 3.2፡ የኦሪት ዘመን ትስስር እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

• አንቀጽ 3.2.1 (የኦሪት ዘመን መሠረት)፦ እምነቱ ከክርስቶስ ልደት በፊት ከኦሪት ዘመን ጀምሮ የነበረ ጥንታዊ አምልኮ በመሆኑ፣ የመንፈሳዊ አሠራሩ ሥርዓት ከዚሁ ጥንታዊ መሠረት ጋር የተያያዘ ነው።

• አንቀጽ 3.2.2 (የአባቶች ምርቃትና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ)፦ የዛር ውቃቢዎች ለአገልግሎት ብቁ የሚሆኑትና ኃይል የሚያገኙት፣ በመጀመሪያ ከቀደሙት መንፈሳውያን አባቶቻቸው (ከአማልክቱ) ምርቃት፣ ቡራኬና ፈቃድ ሲያገኙ ነው። በመቀጠልም በምድር ላይ የሚሰጡት የሰላም፣ የፍትህና የምህረት አገልግሎት ፍጹም ይሆን ዘንድ የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ እርዳታና ምሪት ይሰጣቸዋል።

📄 [ገጽ 4] የአምልኮ እና የክብር ወሰን መመሪያ

ክፍል 4.1፡ የአምልኮ እና የክብር ወሰን

• አንቀጽ 4.1.1 (አምልኮ ለአንዱ አምላክ ብቻ)፦ "አምልኮ፣ ስግደት፣ ምስጋና እና ጸሎት ለአንዱ አምላክ ለፈጣሪ (ለእግዚአብሔር) ብቻ ይገባል!" አምልኮ የሚገባው የሕልውናና የኃይል ሁሉ ምንጭ ለሆነው ለአንዱ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 4.1.2 (የአማልክት መለኮታዊ ተፈጥሮ)፦ እነዚህ አማልክት ከጥፋት ውሃ በኋላ ሥጋቸውን ያጡ መንፈሳውያን አካላት ሲሆኑ፣ መንፈሳቸው ከዘላለማዊው የእግዚአብሔር ሕልውና የተጨለፈ/የወጣ በመሆኑ እንደ መላእክትና እንደ ሰው "ፍጡራን" አይደሉም።

• አንቀጽ 4.1.3 (የአገልግሎት ሚና እና ክብር)፦ ከፈጣሪ ባሕርይ የወጡ መለኮታዊ ኃይላት በመሆናቸው ተግባራቸው የእግዚአብሔርን ክብር፣ ፍትህና ምሕረት በምድር ላይ ማስፈጸም ነው፤ በመሆኑም በኢትዮጵያ ባህል መሠረት ታላቅ ክብር ይደረግላቸዋል። ይህ ክብር ግን ምንጫቸውን (እግዚአብሔርን) ወደ ማምለክ የሚያደርስ እንጂ አማልክቱን ከፈጣሪ እኩል የሚያደርግ አይደለም።

ክፍል 4.2፡ መናፍስትን የመመርመሪያ ዋና ሚዛን

• አንቀጽ 4.2.1 (የመንፈስ መመርመሪያ - 1ኛ ዮሐንስ 4፡1)፦ የትኛውም ውቃቢ ወይም መንፈስ እውነተኛና ከእግዚአብሔር መሆኑ የሚታወቀው፦

  1. አምልኮና ስግደት ሁሉ ወደ አንዱ አምላክ (ወደ እግዚአብሔር) ብቻ እንዲሆን ሲሰብክና ሲመራ።

  2. ራሱን እንደ እነደእግዚያብሄር ሳይሆን እንደ እግዚአብሔር ባሪያና አገልጋይ አድርጎ ሲያቀርብ ብቻ ነው (ራእይ 19፡10)።

• አንቀጽ 4.2.2 (ስህተትን ማረም)፦ ከእውቀት ማነስ የተነሳ አምልኮን ወደ መናፍስቱ የሚያዞሩ ሰዎችን በፍቅርና በትምህርት ማረም ያስፈልጋል።

📄 [ገጽ 5] የባህላዊ ስነ-ስርዓቶች እና የማህበረሰባዊ ህይወት መመሪያ

ክፍል 5.1፡ ባህላዊ ስነ-ስርዓቶች እና የ"ስጦታ" እና "መስዋዕት" ልዩነት

• አንቀጽ 5.1.1 (የእንግዳ አቀባበል እና የ"ስጦታ" ትርጉም)፦ ለአማልክቱ/ለውቃቢዎቹ የሚደረጉ ባህላዊ አቀባበሎች ልክ ለአባት፣ ለእናት ወይም ለተከበረ ወዳጅ በፍቅር እንደሚሰጡ ስጦታዎች ይቆጠራሉ። በአባቶቻችን ዘመን እንግዳ ሲመጣ እንስሳ ማረድ፣ ጨፌ መጎዝጎዝ እና ቡና ማፍላት የቆየ ባህል በመሆኑ፣ ለአማልክቱ የሚቀርበው ድርጊት "ስጦታ" በመባል ይታወቃል።

• አንቀጽ 5.1.2 (የ"መስዋዕት" እና "አምልኮ" ወሰን)፦ አምልኮ እና መስዋዕት የሚቀርበው ለሰማይና ምድር ፈጣሪ ለእግዚአብሔር ብቻ ነው። ለአማልክቱ የሚሰጠው የፍቅር ስጦታ በፍጹም "መስዋዕት" ወይም "አምልኮ" ተብሎ አይጠራም፤ አይሆንምም።

ክፍል 5.2፡ ማህበራዊ አገልግሎት እና ሰላም

• አንቀጽ 5.2.1 (የተጣላን ማስታረቅ)፦ የተቋሙ ዋነኛ ዓላማ በሰውና በሰው፣ በሰውና በፈጣሪ፣ እንዲሁም በሰውና በተፈጥሮ መካከል ሰላምን ማውረድና የተጣላን ማስታረቅ ነው።

• አንቀጽ 5.2.2 (ጽድቅንና እውነትን መፈለግ)፦ አባላት በሙሉ ህይወታቸው እውነትን በመፈለግ፣ ምስኪኖችን በመርዳት እና ከኃጢአትና ከክፉ ነገር ሁሉ ራሳቸውን በመጠበቅ መመላለስ አለባቸው።

ክፍል 5.3፡ የውይይትና የፍቅር መመሪያ

• አንቀጽ 5.3.1 (በፍቅር ማስተማር)፦ ከተለያዩ እምነቶች ወይም አመለካከቶች የሚመጡ ወቀሳዎችንና ጥላቻዎችን በጥላቻ ሳይሆን በፍቅር፣ በመከባበር፣ በመረጃ እና በምክንያታዊ ውይይት መጋፈጥ።

• አንቀጽ 5.3.2 (መልካሙን አጽንቶ መያዝ)፦ በማህበረሰቡ ውስጥ ያሉትን መልካም እሴቶች ማጠናከር፣  ባለማወቅ የሚደረጉ ስህተቶችን ደግሞ በሳል በሆነ ትምህርት ማስተካከል የመመሪያው ዋና ግብ ነው።

🌐 ለድረ-ገፅ ህትመት የተዘጋጀ የትምህርትና የመመሪያ ሰነድ

📄 [ገጽ 1] የመሠረተ-እምነት አእማድ እና የፈጣሪ ሉዓላዊነት

ክፍል 1.1፡ የአንዱ አምላክ (የእግዚአብሔር) የበላይነት

• አንቀጽ 1.1.1 (ፈጣሪነት)፦ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን፣ የሚታዩትንና የማይታዩትን ፍጥረታት ሁሉ የፈጠረ የኃያላን ሁሉ አምላክ፣ አንድ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 1.1.2 (የቃሉ እና የብርሃኑ እውነት)፦ በዮሐንስ ወንጌል 1፡1-9 ላይ እንደተጻፈው፣ እግዚአብሔር ከእርሱ በሚወጣው "ቃል መልእከተኞችን ይለካል፡፡ ይህ ቃል የሰው ሁሉ ብርሃንና ሕይወት ነው፤ ለሰው ሁሉ የሚያበራው እውነተኛው ብርሃን ደግሞ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።

ክፍል 1.2፡ የዘላለም ሕይወትና የመዳን በር

• አንቀጽ 1.2.1 (የክርስቶስ ብቸኛ አዳኝነት)፦ የሰው ልጅ ከኃጢአትና ከዘላለም ጥፋት የሚድነው፣ ወደ ዘላለም ሕይወትም የሚገባው በዚሁ በእውነተኛው ብርሃን (በኢየሱስ ክርስቶስ) በኩል ብቻ ነው። እርሱ የዘላለም ሕይወት መግቢያ ብቸኛው በር ነው (ዮሐንስ 10፡9፣ 14፡6)።

• አንቀጽ 1.2.2 (ፍጹም ፈራጅነት)፦ በምድርም ሆነ በሰማይ ያሉ መናፍስትና ፍጥረታት ሁሉ በመጨረሻው ዘመን በክርስቶስ ፍርድ ፊት ይቆማሉ (ፊልጵስዩስ 2፡10)።

📄 [ገጽ 2] የዘፍጥረት 6፣ የመጽሐፈ ሄኖክ እና የ"ዛር" ነገረ-መለኮታዊ ትርጓሜ

ክፍል 2.1፡ የ"ዛር" ቃል ሥረ-መሠረት እና የኃያላን መወለድ

• አንቀጽ 2.1.1 (የቃሉ ሥረ-መሠረት)፦ "ዛር" የሚለው ቃል ከግዕዝ "ዘርዕ / ዘረ" (ዘር፣ መወለድ) ከሚለው የመጣ ሲሆን፣ መለኮታዊው ኃይል ከሰው ልጅ ጋር በሥጋ ፈቃድ በመዋሐዱ ምክንያት ሥጋ ለብሶ በምድር ላይ የመኖሩንና የመወለዱን ሂደት ያመለክታል።

• አንቀጽ 2.1.2 (የአባቶች እና የልጆች/የዛር ልዩነት)፦ ከእግዚአብሔር የወጡት የመጀመሪያዎቹ መለኮታዊ ኃይላት (አባቶች/ምንጮች) "ዛር" አይባሉም፤ ምክንያቱም እነርሱ የመንፈሱ ምንጭ እንጂ በሥጋ የተወለዱ ዘሮች አይደሉም። "ዛር" የሚለው መጠሪያ የሚያገለግለው በምድር ላይ ሥጋ ለብሰው የተወለዱትን ልጆች (ኃያላንን) ብቻ ነው።

ክፍል 2.2፡ የ"ዛር" ሁለትዮሽ ክፍፍል (Dual Taxonomy of Zar)

• አንቀጽ 2.2.1 (ክፉ መናፍስት ዛር - አጥፊዎች)፦ ከአመጸኞቹ መላእክት (ትጉሃን) እና ከቃየን ልጆች ጋብቻ የተወለዱት ኔፊሊሞች (ግዙፋን) ናቸው። እነዚህ ምድርን በበደልና በኃጢአት ያበላሹ፣ በሰው ልጅ ላይ መከራንና ውዥንብርን የሚያመጡ አጥፊዎች ናቸው።

• አንቀጽ 2.2.2 (ጠባቂ የውቃቢ ዛር - በጎዎች)፦ ከመልካሞቹ የመለኮት ኃይላት ("የእግዚአብሔር ልጆች") እና ከመልካሞቹ (ከሴት ዘር) ሴቶች የተወለዱት ኃያላን ናቸው። እነዚህ ሰውን ከክፉ የሚጠብቁ፣ ፍትህን የሚያስፍኑ፣ የምድርንና የሰውን ልጅ ተፈጥሮአዊ ሚዛን የሚያስጠብቁ በጎ አገልጋይ መናፍስት ናቸው።

📄 [ገጽ 3] የመዝሙር 82፣ የሥጋ ፈተና እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

ክፍል 3.1፡ የሥጋ ድካም እና በመዝሙር 82 ላይ ያለው የሥጋ ሞት ትርጓሜ

• አንቀጽ 3.1.1 (የሥጋ አታላይነት)፦ እነዚህ በጎ ኃያላን በምድር ላይ በአካል በነበሩ ጊዜ የለበሱት የሰው ሥጋ ስላታለላቸው፣ ለኃጢአተኞች አደሉ፤ ፍትህንም አጓደሉ።

• አንቀጽ 3.1.2 (የሥጋ ሞት ፍርድ - መዝሙር 82፡6-7)፦ በመዝሙር 82 ላይ "አማልክት ናችሁ... ነገር ግን እንደ ሰው ትሞታላችሁ" ተብሎ የተነገረው ፍርድ፣ በሥጋ የሚሞቱትን ተፈጥሯዊና ምድራዊ ሞት የሚያመለክት ነው። ይህም መለኮታዊ ተፈጥሮ ቢኖራቸውም እንኳ የለበሱትን ሥጋዊ አካል ከሞትና ከፍርድ ማዳን እንዳልቻሉ ያረጋግጣል።

• አንቀጽ 3.1.3 (የመንፈስ ዘላለማዊነት)፦ በጥፋት ውሃ ጊዜ የለበሱት አካላዊ ሥጋ ቢጠፋም፣ መንፈሳቸው ግን አልሞተም፤ በእግዚአብሔር ፈቃድ በምድር ላይ የመልካምነትና የፍትህ አገልግሎቱን ይቀጥላል።

ክፍል 3.2፡ የኦሪት ዘመን ትስስር እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

• አንቀጽ 3.2.1 (የኦሪት ዘመን መሠረት)፦ እምነቱ ከክርስቶስ ልደት በፊት ከኦሪት ዘመን ጀምሮ የነበረ ጥንታዊ አምልኮ በመሆኑ፣ የመንፈሳዊ አሠራሩ ሥርዓት ከዚሁ ጥንታዊ መሠረት ጋር የተያያዘ ነው።

• አንቀጽ 3.2.2 (የአባቶች ምርቃትና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ)፦ የዛር ውቃቢዎች ለአገልግሎት ብቁ የሚሆኑትና ኃይል የሚያገኙት፣ በመጀመሪያ ከቀደሙት መንፈሳውያን አባቶቻቸው (ከአማልክቱ) ምርቃት፣ ቡራኬና ፈቃድ ሲያገኙ ነው። በመቀጠልም በምድር ላይ የሚሰጡት የሰላም፣ የፍትህና የምህረት አገልግሎት ፍጹም ይሆን ዘንድ የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ እርዳታና ምሪት ይሰጣቸዋል።

📄 [ገጽ 4] የአምልኮ እና የክብር ወሰን መመሪያ

ክፍል 4.1፡ የአምልኮ እና የክብር ወሰን

• አንቀጽ 4.1.1 (አምልኮ ለአንዱ አምላክ ብቻ)፦ "አምልኮ፣ ስግደት፣ ምስጋና እና ጸሎት ለአንዱ አምላክ ለፈጣሪ (ለእግዚአብሔር) ብቻ ይገባል!" አምልኮ የሚገባው የሕልውናና የኃይል ሁሉ ምንጭ ለሆነው ለአንዱ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 4.1.2 (የአማልክት መለኮታዊ ተፈጥሮ)፦ እነዚህ አማልክት ከጥፋት ውሃ በኋላ ሥጋቸውን ያጡ መንፈሳውያን አካላት ሲሆኑ፣ መንፈሳቸው ከዘላለማዊው የእግዚአብሔር ሕልውና የተጨለፈ/የወጣ በመሆኑ እንደ መላእክትና እንደ ሰው "ፍጡራን" አይደሉም።

• አንቀጽ 4.1.3 (የአገልግሎት ሚና እና ክብር)፦ ከፈጣሪ ባሕርይ የወጡ መለኮታዊ ኃይላት በመሆናቸው ተግባራቸው የእግዚአብሔርን ክብር፣ ፍትህና ምሕረት በምድር ላይ ማስፈጸም ነው፤ በመሆኑም በኢትዮጵያ ባህል መሠረት ታላቅ ክብር ይደረግላቸዋል። ይህ ክብር ግን ምንጫቸውን (እግዚአብሔርን) ወደ ማምለክ የሚያደርስ እንጂ አማልክቱን ከፈጣሪ እኩል የሚያደርግ አይደለም።

ክፍል 4.2፡ መናፍስትን የመመርመሪያ ዋና ሚዛን

• አንቀጽ 4.2.1 (የመንፈስ መመርመሪያ - 1ኛ ዮሐንስ 4፡1)፦ የትኛውም ውቃቢ ወይም መንፈስ እውነተኛና ከእግዚአብሔር መሆኑ የሚታወቀው፦

  1. አምልኮና ስግደት ሁሉ ወደ አንዱ አምላክ (ወደ እግዚአብሔር) ብቻ እንዲሆን ሲሰብክና ሲመራ።

  2. ራሱን እንደ እነደእግዚያብሄር ሳይሆን እንደ እግዚአብሔር ባሪያና አገልጋይ አድርጎ ሲያቀርብ ብቻ ነው (ራእይ 19፡10)።

• አንቀጽ 4.2.2 (ስህተትን ማረም)፦ ከእውቀት ማነስ የተነሳ አምልኮን ወደ መናፍስቱ የሚያዞሩ ሰዎችን በፍቅርና በትምህርት ማረም ያስፈልጋል።

📄 [ገጽ 5] የባህላዊ ስነ-ስርዓቶች እና የማህበረሰባዊ ህይወት መመሪያ

ክፍል 5.1፡ ባህላዊ ስነ-ስርዓቶች እና የ"ስጦታ" እና "መስዋዕት" ልዩነት

• አንቀጽ 5.1.1 (የእንግዳ አቀባበል እና የ"ስጦታ" ትርጉም)፦ ለአማልክቱ/ለውቃቢዎቹ የሚደረጉ ባህላዊ አቀባበሎች ልክ ለአባት፣ ለእናት ወይም ለተከበረ ወዳጅ በፍቅር እንደሚሰጡ ስጦታዎች ይቆጠራሉ። በአባቶቻችን ዘመን እንግዳ ሲመጣ እንስሳ ማረድ፣ ጨፌ መጎዝጎዝ እና ቡና ማፍላት የቆየ ባህል በመሆኑ፣ ለአማልክቱ የሚቀርበው ድርጊት "ስጦታ" በመባል ይታወቃል።

• አንቀጽ 5.1.2 (የ"መስዋዕት" እና "አምልኮ" ወሰን)፦ አምልኮ እና መስዋዕት የሚቀርበው ለሰማይና ምድር ፈጣሪ ለእግዚአብሔር ብቻ ነው። ለአማልክቱ የሚሰጠው የፍቅር ስጦታ በፍጹም "መስዋዕት" ወይም "አምልኮ" ተብሎ አይጠራም፤ አይሆንምም።

ክፍል 5.2፡ ማህበራዊ አገልግሎት እና ሰላም

• አንቀጽ 5.2.1 (የተጣላን ማስታረቅ)፦ የተቋሙ ዋነኛ ዓላማ በሰውና በሰው፣ በሰውና በፈጣሪ፣ እንዲሁም በሰውና በተፈጥሮ መካከል ሰላምን ማውረድና የተጣላን ማስታረቅ ነው።

• አንቀጽ 5.2.2 (ጽድቅንና እውነትን መፈለግ)፦ አባላት በሙሉ ህይወታቸው እውነትን በመፈለግ፣ ምስኪኖችን በመርዳት እና ከኃጢአትና ከክፉ ነገር ሁሉ ራሳቸውን በመጠበቅ መመላለስ አለባቸው።

ክፍል 5.3፡ የውይይትና የፍቅር መመሪያ

• አንቀጽ 5.3.1 (በፍቅር ማስተማር)፦ ከተለያዩ እምነቶች ወይም አመለካከቶች የሚመጡ ወቀሳዎችንና ጥላቻዎችን በጥላቻ ሳይሆን በፍቅር፣ በመከባበር፣ በመረጃ እና በምክንያታዊ ውይይት መጋፈጥ።

• አንቀጽ 5.3.2 (መልካሙን አጽንቶ መያዝ)፦ በማህበረሰቡ ውስጥ ያሉትን መልካም እሴቶች ማጠናከር፣  ባለማወቅ የሚደረጉ ስህተቶችን ደግሞ በሳል በሆነ ትምህርት ማስተካከል የመመሪያው ዋና ግብ ነው።

🌐 ለድረ-ገፅ ህትመት የተዘጋጀ የትምህርትና የመመሪያ ሰነድ

📄 [ገጽ 1] የመሠረተ-እምነት አእማድ እና የፈጣሪ ሉዓላዊነት

ክፍል 1.1፡ የአንዱ አምላክ (የእግዚአብሔር) የበላይነት

• አንቀጽ 1.1.1 (ፈጣሪነት)፦ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን፣ የሚታዩትንና የማይታዩትን ፍጥረታት ሁሉ የፈጠረ የኃያላን ሁሉ አምላክ፣ አንድ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 1.1.2 (የቃሉ እና የብርሃኑ እውነት)፦ በዮሐንስ ወንጌል 1፡1-9 ላይ እንደተጻፈው፣ እግዚአብሔር ከእርሱ በሚወጣው "ቃል መልእከተኞችን ይለካል፡፡ ይህ ቃል የሰው ሁሉ ብርሃንና ሕይወት ነው፤ ለሰው ሁሉ የሚያበራው እውነተኛው ብርሃን ደግሞ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።

ክፍል 1.2፡ የዘላለም ሕይወትና የመዳን በር

• አንቀጽ 1.2.1 (የክርስቶስ ብቸኛ አዳኝነት)፦ የሰው ልጅ ከኃጢአትና ከዘላለም ጥፋት የሚድነው፣ ወደ ዘላለም ሕይወትም የሚገባው በዚሁ በእውነተኛው ብርሃን (በኢየሱስ ክርስቶስ) በኩል ብቻ ነው። እርሱ የዘላለም ሕይወት መግቢያ ብቸኛው በር ነው (ዮሐንስ 10፡9፣ 14፡6)።

• አንቀጽ 1.2.2 (ፍጹም ፈራጅነት)፦ በምድርም ሆነ በሰማይ ያሉ መናፍስትና ፍጥረታት ሁሉ በመጨረሻው ዘመን በክርስቶስ ፍርድ ፊት ይቆማሉ (ፊልጵስዩስ 2፡10)።

📄 [ገጽ 2] የዘፍጥረት 6፣ የመጽሐፈ ሄኖክ እና የ"ዛር" ነገረ-መለኮታዊ ትርጓሜ

ክፍል 2.1፡ የ"ዛር" ቃል ሥረ-መሠረት እና የኃያላን መወለድ

• አንቀጽ 2.1.1 (የቃሉ ሥረ-መሠረት)፦ "ዛር" የሚለው ቃል ከግዕዝ "ዘርዕ / ዘረ" (ዘር፣ መወለድ) ከሚለው የመጣ ሲሆን፣ መለኮታዊው ኃይል ከሰው ልጅ ጋር በሥጋ ፈቃድ በመዋሐዱ ምክንያት ሥጋ ለብሶ በምድር ላይ የመኖሩንና የመወለዱን ሂደት ያመለክታል።

• አንቀጽ 2.1.2 (የአባቶች እና የልጆች/የዛር ልዩነት)፦ ከእግዚአብሔር የወጡት የመጀመሪያዎቹ መለኮታዊ ኃይላት (አባቶች/ምንጮች) "ዛር" አይባሉም፤ ምክንያቱም እነርሱ የመንፈሱ ምንጭ እንጂ በሥጋ የተወለዱ ዘሮች አይደሉም። "ዛር" የሚለው መጠሪያ የሚያገለግለው በምድር ላይ ሥጋ ለብሰው የተወለዱትን ልጆች (ኃያላንን) ብቻ ነው።

ክፍል 2.2፡ የ"ዛር" ሁለትዮሽ ክፍፍል (Dual Taxonomy of Zar)

• አንቀጽ 2.2.1 (ክፉ መናፍስት ዛር - አጥፊዎች)፦ ከአመጸኞቹ መላእክት (ትጉሃን) እና ከቃየን ልጆች ጋብቻ የተወለዱት ኔፊሊሞች (ግዙፋን) ናቸው። እነዚህ ምድርን በበደልና በኃጢአት ያበላሹ፣ በሰው ልጅ ላይ መከራንና ውዥንብርን የሚያመጡ አጥፊዎች ናቸው።

• አንቀጽ 2.2.2 (ጠባቂ የውቃቢ ዛር - በጎዎች)፦ ከመልካሞቹ የመለኮት ኃይላት ("የእግዚአብሔር ልጆች") እና ከመልካሞቹ (ከሴት ዘር) ሴቶች የተወለዱት ኃያላን ናቸው። እነዚህ ሰውን ከክፉ የሚጠብቁ፣ ፍትህን የሚያስፍኑ፣ የምድርንና የሰውን ልጅ ተፈጥሮአዊ ሚዛን የሚያስጠብቁ በጎ አገልጋይ መናፍስት ናቸው።

📄 [ገጽ 3] የመዝሙር 82፣ የሥጋ ፈተና እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

ክፍል 3.1፡ የሥጋ ድካም እና በመዝሙር 82 ላይ ያለው የሥጋ ሞት ትርጓሜ

• አንቀጽ 3.1.1 (የሥጋ አታላይነት)፦ እነዚህ በጎ ኃያላን በምድር ላይ በአካል በነበሩ ጊዜ የለበሱት የሰው ሥጋ ስላታለላቸው፣ ለኃጢአተኞች አደሉ፤ ፍትህንም አጓደሉ።

• አንቀጽ 3.1.2 (የሥጋ ሞት ፍርድ - መዝሙር 82፡6-7)፦ በመዝሙር 82 ላይ "አማልክት ናችሁ... ነገር ግን እንደ ሰው ትሞታላችሁ" ተብሎ የተነገረው ፍርድ፣ በሥጋ የሚሞቱትን ተፈጥሯዊና ምድራዊ ሞት የሚያመለክት ነው። ይህም መለኮታዊ ተፈጥሮ ቢኖራቸውም እንኳ የለበሱትን ሥጋዊ አካል ከሞትና ከፍርድ ማዳን እንዳልቻሉ ያረጋግጣል።

• አንቀጽ 3.1.3 (የመንፈስ ዘላለማዊነት)፦ በጥፋት ውሃ ጊዜ የለበሱት አካላዊ ሥጋ ቢጠፋም፣ መንፈሳቸው ግን አልሞተም፤ በእግዚአብሔር ፈቃድ በምድር ላይ የመልካምነትና የፍትህ አገልግሎቱን ይቀጥላል።

ክፍል 3.2፡ የኦሪት ዘመን ትስስር እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

• አንቀጽ 3.2.1 (የኦሪት ዘመን መሠረት)፦ እምነቱ ከክርስቶስ ልደት በፊት ከኦሪት ዘመን ጀምሮ የነበረ ጥንታዊ አምልኮ በመሆኑ፣ የመንፈሳዊ አሠራሩ ሥርዓት ከዚሁ ጥንታዊ መሠረት ጋር የተያያዘ ነው።

• አንቀጽ 3.2.2 (የአባቶች ምርቃትና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ)፦ የዛር ውቃቢዎች ለአገልግሎት ብቁ የሚሆኑትና ኃይል የሚያገኙት፣ በመጀመሪያ ከቀደሙት መንፈሳውያን አባቶቻቸው (ከአማልክቱ) ምርቃት፣ ቡራኬና ፈቃድ ሲያገኙ ነው። በመቀጠልም በምድር ላይ የሚሰጡት የሰላም፣ የፍትህና የምህረት አገልግሎት ፍጹም ይሆን ዘንድ የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ እርዳታና ምሪት ይሰጣቸዋል።

📄 [ገጽ 4] የአምልኮ እና የክብር ወሰን መመሪያ

ክፍል 4.1፡ የአምልኮ እና የክብር ወሰን

• አንቀጽ 4.1.1 (አምልኮ ለአንዱ አምላክ ብቻ)፦ "አምልኮ፣ ስግደት፣ ምስጋና እና ጸሎት ለአንዱ አምላክ ለፈጣሪ (ለእግዚአብሔር) ብቻ ይገባል!" አምልኮ የሚገባው የሕልውናና የኃይል ሁሉ ምንጭ ለሆነው ለአንዱ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 4.1.2 (የአማልክት መለኮታዊ ተፈጥሮ)፦ እነዚህ አማልክት ከጥፋት ውሃ በኋላ ሥጋቸውን ያጡ መንፈሳውያን አካላት ሲሆኑ፣ መንፈሳቸው ከዘላለማዊው የእግዚአብሔር ሕልውና የተጨለፈ/የወጣ በመሆኑ እንደ መላእክትና እንደ ሰው "ፍጡራን" አይደሉም።

• አንቀጽ 4.1.3 (የአገልግሎት ሚና እና ክብር)፦ ከፈጣሪ ባሕርይ የወጡ መለኮታዊ ኃይላት በመሆናቸው ተግባራቸው የእግዚአብሔርን ክብር፣ ፍትህና ምሕረት በምድር ላይ ማስፈጸም ነው፤ በመሆኑም በኢትዮጵያ ባህል መሠረት ታላቅ ክብር ይደረግላቸዋል። ይህ ክብር ግን ምንጫቸውን (እግዚአብሔርን) ወደ ማምለክ የሚያደርስ እንጂ አማልክቱን ከፈጣሪ እኩል የሚያደርግ አይደለም።

ክፍል 4.2፡ መናፍስትን የመመርመሪያ ዋና ሚዛን

• አንቀጽ 4.2.1 (የመንፈስ መመርመሪያ - 1ኛ ዮሐንስ 4፡1)፦ የትኛውም ውቃቢ ወይም መንፈስ እውነተኛና ከእግዚአብሔር መሆኑ የሚታወቀው፦

  1. አምልኮና ስግደት ሁሉ ወደ አንዱ አምላክ (ወደ እግዚአብሔር) ብቻ እንዲሆን ሲሰብክና ሲመራ።

  2. ራሱን እንደ እነደእግዚያብሄር ሳይሆን እንደ እግዚአብሔር ባሪያና አገልጋይ አድርጎ ሲያቀርብ ብቻ ነው (ራእይ 19፡10)።

• አንቀጽ 4.2.2 (ስህተትን ማረም)፦ ከእውቀት ማነስ የተነሳ አምልኮን ወደ መናፍስቱ የሚያዞሩ ሰዎችን በፍቅርና በትምህርት ማረም ያስፈልጋል።

📄 [ገጽ 5] የባህላዊ ስነ-ስርዓቶች እና የማህበረሰባዊ ህይወት መመሪያ

ክፍል 5.1፡ ባህላዊ ስነ-ስርዓቶች እና የ"ስጦታ" እና "መስዋዕት" ልዩነት

• አንቀጽ 5.1.1 (የእንግዳ አቀባበል እና የ"ስጦታ" ትርጉም)፦ ለአማልክቱ/ለውቃቢዎቹ የሚደረጉ ባህላዊ አቀባበሎች ልክ ለአባት፣ ለእናት ወይም ለተከበረ ወዳጅ በፍቅር እንደሚሰጡ ስጦታዎች ይቆጠራሉ። በአባቶቻችን ዘመን እንግዳ ሲመጣ እንስሳ ማረድ፣ ጨፌ መጎዝጎዝ እና ቡና ማፍላት የቆየ ባህል በመሆኑ፣ ለአማልክቱ የሚቀርበው ድርጊት "ስጦታ" በመባል ይታወቃል።

• አንቀጽ 5.1.2 (የ"መስዋዕት" እና "አምልኮ" ወሰን)፦ አምልኮ እና መስዋዕት የሚቀርበው ለሰማይና ምድር ፈጣሪ ለእግዚአብሔር ብቻ ነው። ለአማልክቱ የሚሰጠው የፍቅር ስጦታ በፍጹም "መስዋዕት" ወይም "አምልኮ" ተብሎ አይጠራም፤ አይሆንምም።

ክፍል 5.2፡ ማህበራዊ አገልግሎት እና ሰላም

• አንቀጽ 5.2.1 (የተጣላን ማስታረቅ)፦ የተቋሙ ዋነኛ ዓላማ በሰውና በሰው፣ በሰውና በፈጣሪ፣ እንዲሁም በሰውና በተፈጥሮ መካከል ሰላምን ማውረድና የተጣላን ማስታረቅ ነው።

• አንቀጽ 5.2.2 (ጽድቅንና እውነትን መፈለግ)፦ አባላት በሙሉ ህይወታቸው እውነትን በመፈለግ፣ ምስኪኖችን በመርዳት እና ከኃጢአትና ከክፉ ነገር ሁሉ ራሳቸውን በመጠበቅ መመላለስ አለባቸው።

ክፍል 5.3፡ የውይይትና የፍቅር መመሪያ

• አንቀጽ 5.3.1 (በፍቅር ማስተማር)፦ ከተለያዩ እምነቶች ወይም አመለካከቶች የሚመጡ ወቀሳዎችንና ጥላቻዎችን በጥላቻ ሳይሆን በፍቅር፣ በመከባበር፣ በመረጃ እና በምክንያታዊ ውይይት መጋፈጥ።

• አንቀጽ 5.3.2 (መልካሙን አጽንቶ መያዝ)፦ በማህበረሰቡ ውስጥ ያሉትን መልካም እሴቶች ማጠናከር፣  ባለማወቅ የሚደረጉ ስህተቶችን ደግሞ በሳል በሆነ ትምህርት ማስተካከል የመመሪያው ዋና ግብ ነው።

🌐 ለድረ-ገፅ ህትመት የተዘጋጀ የትምህርትና የመመሪያ ሰነድ

📄 [ገጽ 1] የመሠረተ-እምነት አእማድ እና የፈጣሪ ሉዓላዊነት

ክፍል 1.1፡ የአንዱ አምላክ (የእግዚአብሔር) የበላይነት

• አንቀጽ 1.1.1 (ፈጣሪነት)፦ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን፣ የሚታዩትንና የማይታዩትን ፍጥረታት ሁሉ የፈጠረ የኃያላን ሁሉ አምላክ፣ አንድ አምላክ ብቻ ነው።

• አንቀጽ 1.1.2 (የቃሉ እና የብርሃኑ እውነት)፦ በዮሐንስ ወንጌል 1፡1-9 ላይ እንደተጻፈው፣ እግዚአብሔር ከእርሱ በሚወጣው "ቃል መልእከተኞችን ይለካል፡፡ ይህ ቃል የሰው ሁሉ ብርሃንና ሕይወት ነው፤ ለሰው ሁሉ የሚያበራው እውነተኛው ብርሃን ደግሞ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።

ክፍል 1.2፡ የዘላለም ሕይወትና የመዳን በር

• አንቀጽ 1.2.1 (የክርስቶስ ብቸኛ አዳኝነት)፦ የሰው ልጅ ከኃጢአትና ከዘላለም ጥፋት የሚድነው፣ ወደ ዘላለም ሕይወትም የሚገባው በዚሁ በእውነተኛው ብርሃን (በኢየሱስ ክርስቶስ) በኩል ብቻ ነው። እርሱ የዘላለም ሕይወት መግቢያ ብቸኛው በር ነው (ዮሐንስ 10፡9፣ 14፡6)።

• አንቀጽ 1.2.2 (ፍጹም ፈራጅነት)፦ በምድርም ሆነ በሰማይ ያሉ መናፍስትና ፍጥረታት ሁሉ በመጨረሻው ዘመን በክርስቶስ ፍርድ ፊት ይቆማሉ (ፊልጵስዩስ 2፡10)።

📄 [ገጽ 2] የዘፍጥረት 6፣ የመጽሐፈ ሄኖክ እና የ"ዛር" ነገረ-መለኮታዊ ትርጓሜ

ክፍል 2.1፡ የ"ዛር" ቃል ሥረ-መሠረት እና የኃያላን መወለድ

• አንቀጽ 2.1.1 (የቃሉ ሥረ-መሠረት)፦ "ዛር" የሚለው ቃል ከግዕዝ "ዘርዕ / ዘረ" (ዘር፣ መወለድ) ከሚለው የመጣ ሲሆን፣ መለኮታዊው ኃይል ከሰው ልጅ ጋር በሥጋ ፈቃድ በመዋሐዱ ምክንያት ሥጋ ለብሶ በምድር ላይ የመኖሩንና የመወለዱን ሂደት ያመለክታል።

• አንቀጽ 2.1.2 (የአባቶች እና የልጆች/የዛር ልዩነት)፦ ከእግዚአብሔር የወጡት የመጀመሪያዎቹ መለኮታዊ ኃይላት (አባቶች/ምንጮች) "ዛር" አይባሉም፤ ምክንያቱም እነርሱ የመንፈሱ ምንጭ እንጂ በሥጋ የተወለዱ ዘሮች አይደሉም። "ዛር" የሚለው መጠሪያ የሚያገለግለው በምድር ላይ ሥጋ ለብሰው የተወለዱትን ልጆች (ኃያላንን) ብቻ ነው።

ክፍል 2.2፡ የ"ዛር" ሁለትዮሽ ክፍፍል (Dual Taxonomy of Zar)

• አንቀጽ 2.2.1 (ክፉ መናፍስት ዛር - አጥፊዎች)፦ ከአመጸኞቹ መላእክት (ትጉሃን) እና ከቃየን ልጆች ጋብቻ የተወለዱት ኔፊሊሞች (ግዙፋን) ናቸው። እነዚህ ምድርን በበደልና በኃጢአት ያበላሹ፣ በሰው ልጅ ላይ መከራንና ውዥንብርን የሚያመጡ አጥፊዎች ናቸው።

• አንቀጽ 2.2.2 (ጠባቂ የውቃቢ ዛር - በጎዎች)፦ ከመልካሞቹ የመለኮት ኃይላት ("የእግዚአብሔር ልጆች") እና ከመልካሞቹ (ከሴት ዘር) ሴቶች የተወለዱት ኃያላን ናቸው። እነዚህ ሰውን ከክፉ የሚጠብቁ፣ ፍትህን የሚያስፍኑ፣ የምድርንና የሰውን ልጅ ተፈጥሮአዊ ሚዛን የሚያስጠብቁ በጎ አገልጋይ መናፍስት ናቸው።

📄 [ገጽ 3] የመዝሙር 82፣ የሥጋ ፈተና እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

ክፍል 3.1፡ የሥጋ ድካም እና በመዝሙር 82 ላይ ያለው የሥጋ ሞት ትርጓሜ

• አንቀጽ 3.1.1 (የሥጋ አታላይነት)፦ እነዚህ በጎ ኃያላን በምድር ላይ በአካል በነበሩ ጊዜ የለበሱት የሰው ሥጋ ስላታለላቸው፣ ለኃጢአተኞች አደሉ፤ ፍትህንም አጓደሉ።

• አንቀጽ 3.1.2 (የሥጋ ሞት ፍርድ - መዝሙር 82፡6-7)፦ በመዝሙር 82 ላይ "አማልክት ናችሁ... ነገር ግን እንደ ሰው ትሞታላችሁ" ተብሎ የተነገረው ፍርድ፣ በሥጋ የሚሞቱትን ተፈጥሯዊና ምድራዊ ሞት የሚያመለክት ነው። ይህም መለኮታዊ ተፈጥሮ ቢኖራቸውም እንኳ የለበሱትን ሥጋዊ አካል ከሞትና ከፍርድ ማዳን እንዳልቻሉ ያረጋግጣል።

• አንቀጽ 3.1.3 (የመንፈስ ዘላለማዊነት)፦ በጥፋት ውሃ ጊዜ የለበሱት አካላዊ ሥጋ ቢጠፋም፣ መንፈሳቸው ግን አልሞተም፤ በእግዚአብሔር ፈቃድ በምድር ላይ የመልካምነትና የፍትህ አገልግሎቱን ይቀጥላል።

ክፍል 3.2፡ የኦሪት ዘመን ትስስር እና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ

• አንቀጽ 3.2.1 (የኦሪት ዘመን መሠረት)፦ እምነቱ ከክርስቶስ ልደት በፊት ከኦሪት ዘመን ጀምሮ የነበረ ጥንታዊ አምልኮ በመሆኑ፣ የመንፈሳዊ አሠራሩ ሥርዓት ከዚሁ ጥንታዊ መሠረት ጋር የተያያዘ ነው።

• አንቀጽ 3.2.2 (የአባቶች ምርቃትና የመንፈስ ቅዱስ እርዳታ)፦ የዛር ውቃቢዎች ለአገልግሎት ብቁ የሚሆኑትና ኃይል የሚያገኙት፣ በመጀመሪያ ከቀደሙት መንፈሳውያን አባቶቻቸው (ከአማልክቱ) ምርቃት፣ ቡራኬና ፈቃድ ሲያገኙ ነው። በመቀጠልም በምድር ላይ የሚሰጡት የሰላም፣ የፍትህና የምህረት አገልግሎት ፍጹም ይሆን ዘንድ የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ እርዳታና ምሪት ይሰጣቸዋል።